Artykuł w „Życiu Warszawy”

W dzisiejszym wydaniu „Życia Warszawy” ukazał się obszerny artykuł Jolanty Gajdy-Zadwornej poświecony niniejszemu projektowi. Zapraszam do lektury.

„39/89 - ZROZUMIEĆ POLSKĘ”

Musimy pamiętać. Nie po to, by nienawidzić Rosjan czy Niemców, lecz by poprzez historię uczyć się lepiej decydować o przyszłości, a także by docenić ten piękny bajzel, w którym przyszło nam żyć. W czasach, kiedy największymi bohaterami stają się zidiociałe postaci z kreskówek i tandetne amerykańskie kino akcji, nasza fascynująca legenda 39/89 przestaje istnieć w świadomości młodych ludzi. Nadszedł czas, by z dumą pochwalić się tą historią w duchu atrakcyjnych możliwości XXI wieku.

Zawarty na płycie materiał da jedynie nikły blask z płomienia piekła, jakim był okres 1939-1989 dla Polaków. Pierwszym impulsem do zrealizowania tej płyty były wypowiedzi Stefana Starzyńskiego, które kilka lat temu usłyszałem w radiu. Uświadomiłem sobie wtedy, że Polacy to honorowi szaleńcy. Potem kolejne setki impulsów, współpraca z Platige Image i niezwykła rocznica zmobilizowały mnie do działania. To także mój skromny wstęp do produkcji muzyki filmowej, która mnie fascynuje. Bardzo wielu tekstów, które powinny się tu znaleźć nie udało mi się zdobyć ze względu na barierę materialno-prawną.

Mimo wszystko to największa i najważniejsza rzecz, jaką dane było mi tworzyć. Kiedy pierwszy raz przesłuchałem w Archiwum Polskiego Radia wszystkie nagrania, zostałem zmiażdżony ich autentycznością i magią.
Kiedy udało mi się dotrzeć do nagrań z radiostacji milicyjnych zamarłem. Teksty te poruszyły mnie tak bardzo, że czuję jakbym naprawdę przez chwilę podróżował w czasie. Wiedziałem, że projekt ten będzie przygodą ale nie sądziłem jednak, że aż tak poruszającą.

Membrany mikrofonów zarejestrowały świat sprzed ponad pół wieku.
Zarejestrowały drganie krtani Polaków, płaczących, przerażonych i nieustraszonych. Ryzykujących życiem. Niestety również tych, których fatalna siła ZSRR ściągnęła na ciemną stronę mocy. Zarejestrowały fakty tak niewiarygodne, że przez pół roku nie mogłem znaleźć tytułu dla tego albumu a wiecie, że potrafię wymyślać tytuły. Ostatecznie myślę, że nie ma słów, które by godnie opisały ten czas. Dziś dźwięki te stają się częścią mojej muzyki. Cofając się do tych czasów czuję ciężar cierpień rodaków. Czasem myślę, że nie jestem godny, by wykorzystać te głosy.
Przekonało mnie do tego jednak zdanie jednego ze świadków wspominających II Wojnę Światową - umarli głosu nie mają, co nie zwalnia żywych od obowiązku pamiętania. Dziś, projektem tym także walczę o pamięć i zrozumienie. Autorem płyty jest historia 39/89. Ja tylko ją odgrzebałem, przyzdobiłem i zaaranżowałem.

Tworzymy ten projekt po to, by pomóc ludziom na całym świecie zrozumieć i docenić Polskę.

To ma być nasza duma i towar eksportowy na świat zadośćuczynienie za 200 km półtorapasmowych autostrad i blokowiska, które niszczą psychikę japońskich turystom, wymiotując na obiektywy ich aparatów.

Trzymajcie kciuki za projekt. Walka trwa.

Specjalne podziękowania dla Instytutu Pamięci Narodowej i Europejskiego Centrum Solidarności za wsparcie dla mojej sztuki. Dziękuję również, za zaufanie i za to, że daliście mi wiarę w sens próby łączenia rozrywki z misją.

L.U.C